Całodzienny przejazd przez szwajcarskie Alpy może być czymś więcej niż zwykłym transferem między kurortami. Glacier Express łączy Zermatt i St. Moritz, prowadząc przez wysokie przełęcze, doliny, wąwozy i słynne wiadukty. Wyjaśniam, jak wygląda trasa, ile kosztuje podróż, którą klasę wybrać i jak zaplanować wyjazd z Polski.
Najważniejsze fakty przed zakupem biletu
- Trasa ma 291 km i zajmuje około 8 godzin.
- Po drodze pociąg pokonuje 291 mostów i 91 tuneli.
- Obowiązuje rezerwacja miejsca, nawet z biletem Swiss Travel Pass.
- Pełna podróż w 2. klasie kosztuje orientacyjnie 213 CHF, licząc bilet i rezerwację.
- W 2026 roku kursowanie jest zawieszone od 11 października do 4 grudnia.

Trasa, która pokazuje różne oblicza Szwajcarii
Podróż zaczyna się w bezsamochodowym Zermatt, u stóp Matterhornu, a kończy w eleganckim St. Moritz w dolinie Engadyny. Można jechać w obu kierunkach, a sam przejazd trwa około 8 godzin. To nie jest pociąg ekspresowy w klasycznym znaczeniu. Jego siłą jest spokojne tempo, które pozwala patrzeć przez panoramiczne okna zamiast nerwowo sprawdzać czas przy kolejnych przystankach.
Na trasie zmienia się niemal wszystko. Skaliste doliny Valais przechodzą w okolice przełęczy Oberalp, później pojawia się romańska część Gryzonii, wąwóz Renu i alpejska linia Albula. Najwyższy punkt podróży stanowi przełęcz Oberalp na wysokości 2033 m n.p.m., a jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc jest wysoki na 65 metrów wiadukt Landwasser, który prowadzi prosto do tunelu.
Techniczna strona przejazdu jest równie ciekawa jak krajobraz. Skład pokonuje 291 mostów, 91 tuneli i nachylenia sięgające 12,5 procent. Szczególnie efektowny jest odcinek między Predą a Bergün, gdzie spiralne tunele i wiadukty pozwalają kolei pokonać dużą różnicę wysokości na krótkim dystansie.
Najciekawsze odcinki po drodze
- Zermatt i Matterhorn to dobry początek podróży dla osób, które chcą połączyć przejazd z górskimi spacerami.
- Goms zachwyca drewnianymi wioskami, łąkami i tradycyjną architekturą Valais.
- Oberalp Pass pokazuje wysokogórski krajobraz, który zimą wygląda zupełnie inaczej niż latem.
- Wąwóz Renu, nazywany szwajcarskim Wielkim Kanionem, należy do najbardziej surowych fragmentów trasy.
- Landwasser Viaduct i linia Albula łączą widowiskową inżynierię kolejową z krajobrazem wpisanym na listę UNESCO.
Ile kosztuje przejazd i za co naprawdę płacisz
Najczęstsze nieporozumienie dotyczy ceny. Całkowity koszt składa się z biletu na wybraną trasę oraz obowiązkowej rezerwacji miejsca. Nawet posiadacz Swiss Travel Pass, Eurail Pass lub Interrail Pass musi zapłacić za rezerwację.
| Wariant podróży | Bilet w jedną stronę | Rezerwacja | Łącznie bez karty zniżkowej |
|---|---|---|---|
| Cała trasa, 2. klasa | 159 CHF | 54 CHF | 213 CHF |
| Cała trasa, 1. klasa | 272 CHF | 54 CHF | 326 CHF |
| Cała trasa, Excellence Class | 272 CHF, bilet 1. klasy | 540 CHF | 812 CHF |
Są to ceny pełne podawane w oficjalnym cenniku i mogą się zmienić. Przy krótszych odcinkach rachunek będzie niższy, na przykład przejazd z Chur do Zermatt w 2. klasie kosztuje 124 CHF plus rezerwacja. Dla osoby mającej Swiss Travel Pass najważniejszy jest fakt, że sam bilet na trasę jest objęty kartą, lecz rezerwację nadal trzeba dokupić.
Moim zdaniem 2. klasa w zupełności wystarczy większości podróżnych. Wszystkie klasy mają panoramiczne okna, a różnica w cenie pierwszej klasy nie zmienia samego krajobrazu. Excellence Class ma sens głównie wtedy, gdy przejazd ma być wyjątkowym wydarzeniem z obsługą concierge, gwarantowanym miejscem przy oknie, pięciodaniowym menu i dostępem do baru.
Jak wybrać klasę i miejsce w wagonie
Druga klasa oferuje wygodne siedzenia w układzie po cztery miejsca przy stole, panoramiczne okna, gniazdka, Wi-Fi oraz cyfrowy przewodnik po trasie. Posiłki można zamówić dodatkowo, ale nie są wliczone w cenę biletu. To najbardziej rozsądny wybór dla rodzin, fotografów i osób, które wolą przeznaczyć pieniądze na noclegi lub zwiedzanie.
Pierwsza klasa daje więcej przestrzeni i spokojniejsze warunki podróży. Sprawdza się szczególnie podczas pełnych ośmiu godzin jazdy, gdy zależy mi na większym komforcie, pracy z laptopem albo podróży we dwoje. Nadal trzeba jednak pamiętać, że catering jest dodatkowo płatny.
Excellence Class jest produktem luksusowym, a nie po prostu „lepszym wagonem”. W cenie rezerwacji znajdują się między innymi aperitif, sezonowe pięciodaniowe menu z winem, napoje, dostęp do Glacier Bar, tablet z materiałami o trasie i opieka concierge. W wagonie jest tylko 20 miejsc, dlatego dostępność bywa ograniczona.
Nie da się zagwarantować konkretnej strony wagonu ani stałego kierunku siedzenia. Pociąg zmienia kierunek na trasie, więc przy wyborze miejsca lepiej patrzeć na układ siedzeń niż obietnice typu „zawsze najlepsza lewa strona”. Przy podróży grupowej praktycznym rozwiązaniem jest rezerwacja miejsc naprzeciwko siebie.
Rezerwacja, rozkład i organizacja podróży
Rezerwację miejsca trzeba zrobić z wyprzedzeniem, zwłaszcza na weekendy, wakacje i okres zimowych ferii. Dla 1. i 2. klasy miejsca są dostępne zwykle od 93 dni przed podróżą, a bilety można kupić do około 6 miesięcy wcześniej. W przypadku Excellence Class rezerwacje są dostępne w ramach całego okresu rozkładowego.
W sezonie letnim 2026 pociągi kursują według rozkładu obowiązującego od 2 maja do 10 października. Przerwa w kursowaniu została zaplanowana od 11 października do 4 grudnia 2026. Przed zakupem trzeba sprawdzić konkretną datę, ponieważ godziny odjazdu i liczba dostępnych składów mogą się zmieniać.
Przeczytaj również: Wyspa Flamingów Djerba - Czy warto? Sprawdź przed rejsem!
Prosty plan zakupu
- Wybierz kierunek, czyli Zermatt - St. Moritz albo St. Moritz - Zermatt.
- Sprawdź, czy potrzebujesz pełnego biletu, czy korzystasz z karty Swiss Travel Pass, Eurail albo Interrail.
- Zarezerwuj klasę i konkretne miejsce.
- Dodaj bilet, jeśli nie masz już uprawnienia do przejazdu.
- Sprawdź zasady przewozu bagażu i przygotuj cyfrowy bilet.
Z Polski najlepiej doliczyć do planu co najmniej jedną noc w Szwajcarii. Próba dotarcia rano z lotniska lub odległego miasta na odjazd o 7.52 albo 8.52 jest ryzykowna, szczególnie zimą. Ja zaplanowałbym nocleg w Zermatt lub St. Moritz dzień wcześniej, a dalszą trasę potraktował jako spokojny element podróży, nie wyścig z rozkładem.
Do Zermatt nie wjeżdżają prywatne samochody, więc kierowcy zostawiają auto w miejscowości Täsch i jadą dalej koleją. St. Moritz ma dobre połączenia z resztą Szwajcarii, ale z racji górskiego położenia transfer również wymaga czasu. W praktyce transport kolejowy jest tu wygodniejszy niż samochód, bo pozwala uniknąć górskich dróg, korków i problemów z parkowaniem.
Kiedy jechać i czy całodzienny przejazd jest dla każdego
Lato daje najdłuższy dzień, zielone doliny i najlepsze warunki do łączenia kolei z pieszymi wycieczkami. Jesień oferuje intensywne kolory, ale pogoda w górach szybciej się zmienia. Zima ma największy efekt wizualny w okolicach Oberalp, choć część krajobrazu może zniknąć za chmurami lub śniegiem.
Nie polecałbym tej podróży osobie, która chce szybko dotrzeć z jednego kurortu do drugiego. Zwykłe połączenia regionalne mogą być bardziej elastyczne i pozwalają wysiąść po drodze. Ten przejazd kupuje się przede wszystkim za panoramę, rytm podróży i możliwość obserwowania Alp bez prowadzenia samochodu.
Rodziny powinny pamiętać, że dzieci poniżej 6 lat nie potrzebują biletu, ale bez własnej rezerwacji nie mają zagwarantowanego osobnego siedzenia. Dzieci od 6 do 16 lat zwykle korzystają z biletu ulgowego, natomiast rezerwacja miejsca pozostaje płatna w pełnej wysokości. Na pokładzie nie wolno przewozić psów ani innych zwierząt, z wyjątkiem odpowiednio uprawnionych psów przewodników.
Jak zaplanować przejazd, żeby nie stracić jego największej wartości
Najlepszy plan to nie tylko zakup biletu, lecz także rozsądne rozłożenie akcentów. Zermatt warto potraktować jako bazę pod Matterhorn, a St. Moritz jako punkt wyjścia do jezior Engadyny i spacerów po okolicy. Jeśli interesuje mnie kolej i architektura, szczególną uwagę poświęcam odcinkowi Albula oraz wiaduktowi Landwasser.
Na ośmiogodzinną trasę zabrałbym wodę, lekką przekąskę, powerbank i aparat z dodatkową baterią. Panoramiczne szyby są świetne do podziwiania widoków, ale odbicia potrafią zepsuć zdjęcia, dlatego przy fotografowaniu pomaga ustawienie obiektywu blisko szyby i ograniczenie jasnych elementów w ubraniu.
W mojej ocenie to jedna z tych atrakcji, które najlepiej łączyć z lokalnym noclegiem, spacerem i spokojnym poznawaniem regionu, a nie traktować jako pojedynczy punkt do odhaczenia. Taki rytm pasuje również do turystyki blisko natury: kolej prowadzi przez krajobraz, ale nie odbiera mu ciszy, skali ani lokalnego charakteru.
